บทที่ 16 6.1 อย่างน้อย

อิงน่าน Part

ตึก ๆ ๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเงียบกริบในยามแรกที่สบตาหรือเปล่าถึงทำให้เสียงหัวใจของผมตอนนี้มันเต้นแรงจนได้ยินชัดเจนเลยล่ะ แต่สองตาก็ยังคงมองภาพตรงหน้าอย่างไม่ลดละสายตาเช่นกันเพราะเบื้องหน้าผมนั้นคือผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่คิ้วดกดำจนหัวคิ้วจะชนกันอยู่แล้วจมูกโด่งเป็นสันเหมือนน้าต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ